W przeszłości koty uważano, że zwierzęta te nie są wrażliwe na zakażenia wirusami grypy. Obecnie wiadomo już, że są podatne na infekcje niektórymi wirusami grypy typu A. Do tej pory opisano kilka ognisk zakażeń wywołanych przez wirus A/H5N1 u kotowatych. Pierwszy przypadek odnotowano w 2003 roku w ogrodzie zoologicznym w Tajlandii, w którym padły dwa tygrysy i dwa lamparty. Zwierzęta te były karmione zakażonymi tuszami drobiu. Rok później w jednym z tajlandzkich gospodarstw padło 14 kotów domowych, z czego u 3 laboratoryjnie potwierdzono zakażenie wirusem grypy A/H5N1. W tym samym czasie w tajlandzkim ogrodzie zoologicznym w Chonburi z powodu zakażenia padła pantera mglista. W 2009r. w Kambodży odnotowano zakażenia wirusem u lwów, azjatyckich kotów złocistych i panter mglistych. W latach 2004 - 2024 stwierdzono 607 zakażeń, w tym 302 przypadki śmiertelne, w 18 krajach u 12 gatunków kotowatych. W latach 2023 i 2024 zaobserwowano drastyczny wzrost liczby zakażeń u kotów, współmierny do pojawienia się kladu 2.3.4.4b. Obecność tego kladu u kotów potwierdzono w Finlandii, Polsce, Stanach Zjednoczonych, Peru, Korei Południowej, we Włoszech oraz Francji. Co ciekawe, w Austrii u trzech kotów w schronisku stwierdzono subkliniczne zakażenie wirusem A/H5N1. Po pojawieniu się kladu 2.3.4.4b pierwszy udokumentowany przypadek serokonwersji u zwierzęcia towarzyszącego potwierdzono we Włoszech w 2023 r. U pięciu psów i jednego kota stwierdzono obecność przeciwciał pomimo braku objawów. W Polsce na przełomie czerwca i lipca 2023 roku doszło do licznych upadków kotów. U wszystkich padłych kotów zaobserwowano objawy ze strony układu: oddechowego, pokarmowego lub nerwowego. U niektórych wszystkie objawy występowały jednocześnie. Za pomocą metody RT-qPCR według Stefańskiej potwierdzono, że objawy te były spowodowane zakażeniem wysoce zjadliwym wirusem grypy ptaków A/H5N1. Zakażenie potwierdzono u 29 kotów domowych, jednego karakala w niewoli, kilku fretek domowych i psa. Liczba dotkniętych zwierząt była jednak prawdopodobnie wyższa. U chorych kotów przebieg choroby był z reguły ciężki, szybko postępujący, a od wystąpienia objawów do śmierci upływało 1- 7 dni. Najczęstszymi objawami obserwowanymi w przebiegu zakażenia wirusem A/H5N1 u kotów były gorączka i duszność. U niektórych kotów obserwowano także apatię i brak apetytu. Ciężkie infekcje mogą powodować także wymioty i biegunkę, drgawki i dezorientację. U kotów zakażenie wirusem grypy A/H5N1 powoduje ostry, często śmiertelny przebieg choroby, charakteryzujący się nietypowym zapaleniem płuc, zapaleniem mózgu i niewydolnością wielonarządową. Najczęstszymi drogami zakażenia u kotów wydają się być bezpośredni kontakt z zakażonymi ptakami, spożywanie surowych produktów drobiowych oraz polowanie na dzikie ptaki. Zakażenia wirusem u kotów budzą obawy. Adaptacja wirusów ptasich do kotów może stanowić pierwszy krok w kierunku potencjalnej transmisji z człowieka na człowieka. Do tej pory nie udokumentowano przypadków zakażeń u ludzi, które były wynikiem kontaktu z zakażonymi kotami. Co ciekawe, niedawny raport ze Stanów Zjednoczonych wskazał transmisję wirusa z ludzi na koty domowe. W 2024 r. zakażenie wirusem A/H5N1 kladu 2.3.4.4b genotyp B3.13 zidentyfikowano u dwóch kotów wyłącznie domowych. U zwierząt tych występowały objawy ze strony układu oddechowego i neurologicznego, a właściciele kotów zawodowo związani byli z gospodarstwami mlecznymi, w których u bydła potwierdzono występowanie wirusa H5N1. W czerwcu i lipcu 2023 r. w Korei Południowej potwierdzono zakażenia wirusem grypy A/H5N1 w dwóch oddzielnych schroniskach dla kotów. W jednym z nich padło 38 z 40 zakażonych kotów.